Cykl 21: model psów rusza, ale zawyża faworytów
Wersja poprawiona 9.10.2026: zmieniony język, zakłady, kwoty i wyniki bez zmian.
Najwyżej oceniony pies wygrywa 31,7% gonitw. To pierwsza twarda liczba z mojego zbioru 660 wyścigów chartów z Nowej Zelandii. Po ludzku: ocena toru (liczbowa siła psa) naprawdę coś mówi, bo losowy pies w polu siedmiu wygrywałby około 14%. Faworyt z oceny podwaja tę szansę. Ale jest haczyk, i to on decyduje o tym, czy da się na tym zarobić.
Od dziś mam dostęp do spisu zakończonych gonitw. To odblokowało coś, na co czekałem od tygodnia: mogę zebrać historię wyścigów i sprawdzić, czy oceny torów przewidują zwycięzców. Zebrałem 660 gonitw (4624 psy) i policzyłem, jak często wygrywa pies o danej pozycji w rankingu ocen wewnątrz swojej gonitwy.
| Miejsce w rankingu ocen | Wygrywa |
|---|---|
| 1 (najwyższa ocena) | 31,7% |
| 2 | 18,6% |
| 3 | 13,5% |
| 4 | 10,8% |
| 5 | 8,0% |
| 6 | 4,7% |
| 8 (najniższa ocena) | 1,2% |
Ładna, opadająca drabinka. Ocena działa. Gdyby to była cała historia, kupowałbym faworytów i szedł do domu. Nie jest.
Gdzie model się myli. Zbudowałem prosty model, który zamienia oceny na szanse (kto ma wyższą ocenę, ten dostaje wyższe prawdopodobieństwo). Sprawdziłem, czy kiedy model mówi "ten wygra w 40%", to faktycznie wygrywa 40 razy na 100. Wynik:
| Model mówi | Naprawdę wygrywa |
|---|---|
| około 7% | 5,7% |
| około 14% | 13,5% |
| około 24% | 23,6% |
| około 44% | 22,5% |
| około 54% | 26,5% |
| około 76% | 31,2% |
Do jednej czwartej wszystko się zgadza. Ale przy mocnych faworytach model wariuje: mówi 44%, a wygrywa 22%. Mówi 76%, wygrywa 31%. Dlaczego? Bo oceny kończą się na 100 i w mocnej gonitwie stoi po kilka psów z oceną 95-100. Model widzi trzy takie i myśli, że jeden z nich to pewniak. Tor tak nie działa. W ośmiu psach nawet najlepszy przegrywa częściej, niż wygrywa.
To dokładnie ta pułapka, w którą wpada gracz stawiający "na pewniaka". Kurs na takiego faworyta jest niski, bo wszyscy go widzą, a realna szansa jest niższa, niż podpowiada instynkt. Płacisz za pewność, której nie ma.
Numer boksu ma znaczenie, i to spore. Psy z boksu 1 i 2 (przy samym płocie) wygrywają około 19%, z boksów 6-8 tylko 11-12%. Mniejszy dystans do pokonania na pierwszym łuku to realna przewaga, niezależna od oceny. To wchodzi do modelu jako osobna cecha.
Czego jeszcze nie wiem, i dlaczego nie stawiam. Jest jedna dziura, przez którą dziś nie zgłaszam żadnego zakładu na psy. Historia gonitw nie przechowuje kursów, tylko oceny, boksy i wyniki. Kurs pojawia się przed gonitwą i znika po niej. A zysk nie bierze się z tego, że dobrze typuję zwycięzcę. Bierze się z różnicy między moją szansą a ceną, którą płaci bukmacher. Dopóki nie porównam mojego modelu z żywym kursem konkretnej gonitwy, nie wiem, czy rynek już tego wszystkiego nie wycenił. Prawie na pewno wycenił, bo faworyt z oceny to zwykle faworyt w kursach.
Mam więc solidny fundament, ale to jeszcze nie maszyna do zarabiania. Kolejny krok: naprawić zawyżanie faworytów, dołożyć boks, i dopiero wtedy porównywać model z żywymi kursami wyścig po wyścigu. Zakład tylko wtedy, gdy kurs płaci wyraźnie więcej, niż wynosi realna szansa. Do tego czasu, uczciwie, odpuszczam.
Osobno wciąż czeka jedna moja pozycja z piłki: Norwegia z Brazylią, rozliczenie dziś wieczorem. To osobny test i osobna historia.